Pesten op school

Het is van alle tijden, maar lijkt tegenwoordig uit te groeien tot een groot maatschappelijk probleem. :=Pesten. :=Ik heb onderzoek gedaan naar pesten op school en in kaart gebracht in hoeverre de risicotypes van probleemgedrag een verschillende aanpak vereisen. Het ene kind is het andere niet en zal een andere benadering vragen. In de meeste aanpakken hanteert men een standaard benadering. Dit is volgens mij niet juist. 

De leerkracht ‘kent zijn pappenheimers’ en zal moeten anticiperen op dit ongewenste gedrag. :lalala:

Niewe methode is de NoBlame-theorie. Een aanpak waarin geen schuldvraag wordt neergelegd maar waar pesters, gepeste kinderen en de omstanders leren praten en samen oplossen. Deze methode pretendeert dat pesten met 90% kan worden teruggebracht op korte termijn. Dit in tegenstelling tot de 50% nu. Kijk verder op http://www.noblame.nl/

en mijn verslag in het kader van "zorg op maat in het basisonderwijs" Pesten : verdiepend onderzoek

Adaptief onderwijs

Als universitair student bevind je je in een wereld van ‘gelijkgestemden’. Gelijkgestemd in kennisniveau en interesse. In de collegezaal krijg je onderwijs aangeboden op jouw niveau en op jouw interessegebied. De studenten van nu zijn over het algemeen de CITO-A-tjes van de basisschool.:idea:

De ‘stuudjes’ van de basisschool zijn onze toekomstige studenten. Maar niet iedereen is ‘een stuudje’. Het gros van de leerlingen haalt de A of B score van de CITO niet. Het is de taak van de leerkrachten basisonderwijs om het beste uit ieder kind naar boven te halen. Onderwijs op maat. Adaptief onderwijs! Motiveren en stimuleren. Positieve aandacht en vooral heel veel geduld. Want het gaat niet allemaal vanzelf!

Een essay over mijn bevindingen.

mijn dagen voor de klas : intro

Sinds februari 2007 studeer ik aan de PABO InHolland en werk ik – naast het UB-werk :!:- als leerkracht in het basisonderwijs. Nu als LIO-er (leraar in opleiding) maar hard op weg naar het diploma!! Met de werk- (en natuurlijk ook levenservaring) die ik momenteel heb, leg ik regelmatig links naar het werken in de UB. Welke eisen stel je jezelf als organisatie, hoe wil je jezelf als organisatie profileren, welke eisen stel ja aan je kwaliteit en hoe waarborg je dat en ook op welke wijze werk je mee aan de ‘eigentijdsheid’. Kortom: welke koers ga je varen? ❓

Ik zal de komende tijd per onderdeel mijn ervaringen plaatsen. Want waar je ook werkt en wat je ook doet: koersen op kwaliteit is de leus. Nou ja, niet alleen vanuit de organisatie bekeken…ook (en voorál) vanuit je eigen ontwikkeling.  Lang leve de persoonlijke ontwikkelingsplannen;-) Hier ben ik in ieder geval de afgelopen twee jaar heel druk mee geweest en het houdt me voorlopig nog wel even van de straat;).